Diagnoza i terapia logopedyczna

Diagnoza i terapia logopedyczna

Podczas pierwszego spotkania logopeda prowadzi obserwację zachowań językowych dziecka oraz rozmawia z rodzicami. Jeśli zachodzi taka potrzeba – dokonuje także analizy wyników badań specjalistycznych.

Logopeda obserwuje:

  • sposoby inicjowania kontaktu przez dziecko,
  • metody komunikowania się dziecka z otoczeniem (werbalne i niewerbalne),
  • przebieg czynności mówienia (sposób oddychania, tempo, natężenie, wysokość głosu, intonację, akcentowanie, artykulację).

Kolejne spotkania mają na celu zdiagnozowanie trudności językowych dziecka przy użyciu kwestionariuszy i testów.

Logopeda ocenia:

  • budowę i sprawność aparatu artykulacyjnego,
  • przebieg czynności przyjmowania pokarmów i napojów (w zależności od wieku dziecka) – ssanie, odgryzanie, gryzienie, żucie, połykanie,
  • artykulację poszczególnych głosek,
  • percepcję słuchową (uwagę i pamięć słuchową, słuch fonematyczny),
  • zasób słownictwa,
  • umiejętność budowania wypowiedzi sensownych i gramatycznie poprawnych,
  • umiejętności narracyjne (opowiadanie, opis),
  • umiejętności prowadzenia dialogu,
  • kompetencję komunikacyjną (budowanie wypowiedzi adekwatnych do sytuacji, rangi rozmówcy, prowadzących do osiągnięcia intencji).

W ten sposób rozpoczyna się proces diagnostyczno-terapeutyczny – postawienie diagnozy, programowanie terapii oraz prowadzenie oddziaływań terapeutycznych przebiegają jednocześnie.

Terapia

Logopeda prowadzi terapię zaburzeń mowy, zajmuje się zatem nie tylko terapią wad wymowy, ale także budowaniem systemu językowego i kształtowaniem umiejętności użycia go w sytuacjach społecznych – w przypadku opóźnień lub zaburzeń w jego nabywaniu. Terapia odbywa się 1 – 2 razy w tygodniu. Logopeda po konsultacji z rodzicem oraz – jeśli zachodzi taka potrzeba – zespołem specjalistów (psycholog, pedagog specjalny, fizjoterapeuta) ustala hierarchię celów terapii oraz tworzy indywidualny program terapeutyczny, dobiera strategie i metody postępowania. Rodzic jest aktywnym uczestnikiem terapii – podczas zajęć otrzymuje zalecenia do pracy w domu; cel prowadzonych ćwiczeń oraz sposób ich wykonywania są prezentowane przez logopedę i szczegółowo wyjaśniane rodzicom. Program terapii jest weryfikowany i na bieżąco modyfikowany, dostosowywany do indywidualnych potrzeb dziecka i rodziny.